معاون حمل‌ونقل و ترافیک در گفت و گو با شهرراز

احیای زندگی پیاده‌ در شیراز

پیاده‌راه در توسعه پایدار کلان‌شهرها جایگاه و اهمیتی مشهود دارد؛ به‌ویژه در روزگار کنونی که می‌توان با ایجاد آن، هم بر سلامت و نشاط شهروندان افزود و هم از آلودگی شهر کاست. شیراز که به‌لحاظ وضعیت توپوگرافی شهری هموار است و همچنین شهری است معتدل، با آب‌وهوای پاک و مردمی بانشاط، شهری مناسب برای ایجاد پیاده‌راه‌ و مسیرهای دوچرخه است. اما مدیران شهری چه نگاهی به پیاده‌راه و مسیر دوچرخه دارند؟

معاون حمل‌ونقل و ترافیک شهرداری شیراز در گفت‌وگو با «شهرراز» از اهمیت سیستم‌های حمل‌ونقل غیرموتوری در صنعت ترابری شهری می‌گوید و معتقد است در نگاه مدیریت جدید شهری، دوچرخه دیگر تنها وسیله‌ای تفریحی نیست؛ بلکه به‌عنوان یک سیستم حمل‌ونقل برای مسیرهای کوتاه‌مسافت و میان‌مسافت تعریف شده است. به‌موازات آن پیاده‌راه‌ها نیز به‌عنوان سیستم‌های مناسب برای سفرهای کوتاه‌مسافت در نظر گرفته می‌شوند. مجتبی زوربخش تأکید می‌کند ما برنامه‌ی ایجاد پیاده‌راه و مسیر دوچرخه در شیراز را با سعی و خطا انجام نداده‌اند؛ بلکه «با توجه به چارچوب‌های سیستم و صنعت حمل‌ونقل تعریف‌شده، و مبتنی بر تمامی چارچوب‌ها و مطالعه موردی شهرهای موفق جهان، به آن رجوع کرده‌ایم.» او در این گفت‌وگو اعلام می‌کند که مجموعه مدیریت شهری سه محور مشخص برای ایجاد پیاده‌راه و مسیر دوچرخه تعریف کرده است و در حال کار بر روی آن‌هاست. «محور قصردشت (منطقه باغات قصردشت و میرزای شیرازی)، محور کریم‌خان زند (از میدان ولیعصر تا میدان نمازی) و محور عرفان (دروازه قرآن، حافظیه تا سعدیه)». با این حال بنا به اعلام زوربخش، خیابان‌هایی از شهر نیز مانند عفیف‌آباد، رودکی، خیام، توحید، نوبهار و... به پیاده‌راه تبدیل خواهند شد. مشروح گفت‌وگوی شهرراز با معاون حمل‌ونقل و ترافیک شهرداری شیراز را در ادامه بخوانید.

  • شما چند سال پیش به‌همراه خانم شقایق پژوه مقاله‌ای نوشتید با عنوان «نقش پیاده‌راه و سیستم حمل‌ونقل انسان‌محور در توسعه‌ی پایدار کلان‌شهرها»، پیاده‌راه در توسعه پایدار کلان‌شهرها چه جایگاه و اهمیتی دارد؟
در صنعت حمل‌ونقل، سیستم‌های حمل‌ونقل غیرموتوری همانند سیستم‌های حمل‌ونقل موتوری به‌عنوان یک سیستم استاندارد تعریف شده است. اگر صنعت ترابری و حمل‌ونقل درون‌شهری را به زیرسیستم‌های مشخص تقسیم‌بندی کنیم؛ این صنعت دو بخش اساسی دارد: 1. سیستم‌های حمل‌ونقل موتوری که شامل وسایل نقلیه شخصی و سیستم‌های حمل‌ونقل عمومی است. 2. سیستم‌های حمل‌ونقل غیرموتوری که بدون موتور هستند. سیستم‌های حمل‌ونقل غیرموتوری بیشتر برای سفرهای کوتاه‌مسافت و میان‌مسافت استفاده می‌شود؛ به همین دلیل به‌عنوان یک شاخص و زیرگروه استاندارد در تقسیمات حمل‌ونقلی محسوب می‌شود. اگر سیستم‌های حمل‌ونقل غیرموتوری را تقسیم‌بندی کنیم، پیاده‌راه‌ها مناسب مسافت‌های کوتاه (مسافت‌های 400 تا 550 متر) است، اما اگر بخواهیم آن را تداوم‌ ببخشیم و مسافت‌های طولانی‌تر تعریف کنیم، نیاز است تا ما تسهیلاتی خاص را در این مسیر در نظر بگیریم. به‌عنوان‌مثال باید در هر 550 متر، یک فضای استراحت و تنفس تا مسافت بعدی تعریف شود. از سوی دیگر دوچرخه‌سواری نیز همانند پیاده‌روی، در زیرگروه سیستم حمل‌ونقل غیرموتوری قرار می‌گیرد و برای مسافت‌های میان‌مسافت نیز استفاده می‌شود. به این معنا که انتظار بر این است که با دوچرخه، مسافت‌هایی در حد 1500 تا چهار هزار متر طی شود. البته سیستم‌هایی دیگر هم در برخی نقاط جهان تعریف شده که امیدواریم در شیراز نیز زیرساخت آن‌ها فراهم شود. سیستم‌هایی مانند اسکوتر، اسکیت و سِگ‌وی (segway).
  •  آیا شیراز به‌لحاظ اصول ترافیکی و استانداردهای علمی، شهری مناسب برای ایجاد پیاده‌راه و مسیر دوچرخه است؟
 شیراز چند پارامتر دارد که می‌تواند طرح پیاده‌راه‌سازی و ساخت مسیر دوچرخه در آن موفق باشد. نخست اینکه شیراز ازلحاظ وضعیت توپوگرافی شهری هموار است و ناهمواری‌های ناموزون قابل‌توجهی ندارد. دیگر اینکه در حال حاضر شیراز فارغ از مسئله ریزگردها، یک شهر پاک است. این موضوع از این جنبه اهمیت دارد که در نظر بگیریم وقتی شهروند دوچرخه‌سواری یا پیاده‌روی می‌کند، تعداد ضربان قلب و دم‌وبازدم او افزایش می‌یابد؛ از همین رو اتفاقاً در شهرهای آلوده بیشترین آسیب به افرادی وارد می‌شود که رکاب می‌زنند. شیراز همچنین شهری معتدل است و از همین رو می‌توان در تمام فصول سال از سیستم پیاده‌روی و دوچرخه‌سواری در آن استفاده کرد. دیگر پارامتر مهم شیراز، وجود نشاط شهری و سلامت شهروندان این شهر است. از همین منظر ایجاد و افزایش سیستم حمل‌ونقل غیرموتوری، نشاط اجتماعی و سلامت شهروندان را افزایش می‌دهد، سبب صرفه‌جویی در مصرف بنزین و نجات سرمایه‌های ملی می‌شود، و سطح آلاینده‌های زیست‌محیطی را نیز کاهش می‌دهد.
  •  آیا امروز معاونت حمل‌ونقل و ترافیک شهرداری شیراز، برنامه‌هایی برای ایجاد و افزایش پیاده‌راه و مسیرهای دوچرخه در شیراز دارد؟
با توجه به تأکید آقای شهردار و اعضای محترم شورای شهر بر شهر انسان‌محور، معاونت حمل‌ونقل و ترافیک شهرداری نیز همسو با مجموعه مدیریت شهری اهدافی مشترک برای تحقق این هدف دارد؛ اما پیش از آنکه به پرسش شما پاسخ دهم، به چند مطالعه موردی شهرهای موفق در زمینه سیستم حمل‌ونقل غیرموتوری اشاره می‌کنم. یکی از موفق‌ترین شهرهای اروپایی در سیستم حمل‌ونقل عمومی و انسان‌محور شهر لندن است. در این شهر یک رینگ کامل دوچرخه‌سواری وجود دارد؛ به‌نحوی که حتی تقاطعات غیرهمسطح دوچرخه‌سواری در پارک‌ها و خیابان‌ها احداث شده و این رینگ شهر لندن را کاملاً در بر گرفته است. یکی دیگر از نمونه‌های موفق در این زمینه، شهر پکن است. در این شهر حتی سیستم حمل‌ونقل دوچرخه‌، سه‌چرخه‌ و چهارچرخه‌ی غیرموتوری و پدالی برای حمل‌ونقل بار وجود دارد. حتی در شهرهای کشورهای اسکاندیناوی، و باوجود شرایط اقلیمی سرد، بهترین مسیرهای دوچرخه‌سواری وجود دارد. در ایران نیز در جزیره کیش، دوچرخه جنبه‌ای تفریحی و حمل‌ونقلی دارد و بخش قابل‌توجهی از گردشگران و کیش‌وندان ترجیح می‌دهند از این نوع سیستم حمل‌ونقل برای فعالیت‌های روزمره‌شان استفاده کنند. این نمونه‌های موفق را مثال زدم که تأکید کنم ما برنامه‌ی ایجاد پیاده‌راه و مسیر دوچرخه در شیراز را با سعی و خطا انجام نداده‌ایم؛ بلکه با توجه به چارچوب‌های سیستم و صنعت حمل‌ونقل تعریف‌شده، و مبتنی بر تمامی چارچوب‌ها و مطالعه موردی شهرهای موفق جهان، به آن رجوع کرده‌ایم.
  •  حال با توجه به نمونه‌های موردی موفق جهان، و همچنین داشته‌ها و ظرفیت‌هایی که در شیراز وجود دارد، تاکنون چه مطالعات موردی برای ایجاد و گسترش سیستم حمل‌ونقل غیرموتوری به‌ویژه ایجاد مسیر دوچرخه و پیاده‌راه انجام شده است؟
براساس توسعه پایدار شهری که حمل‌ونقل پایدار یکی از زیرشاخه‌های آن است، و همچنین در چارچوب حمل‌ونقل پایدار، یکی از راه‌های دسترسی به سیستم حمل‌ونقل پایدار سیستم حمل‌ونقل غیرموتوری است. بر همین مبنا ما سیاست‌های حمل‌ونقلی را به این سمت برده‌ایم. ابتدا به‌موازات، مسیرهای دوچرخه را ترسیم کرده‌ایم (هرچند مطالعاتی هم در گذشته انجام شده بود، اما اکنون با یک نگاه فراگیرتر به این موضوع پرداخته‌ایم.) به این معنا که دیگر دوچرخه‌سواری را یک سیستم صرفاً تفریحی در نظر نگرفته‌ایم؛ بلکه به‌عنوان یک سیستم حمل‌ونقل برای مسیرهای کوتاه‌مسافت و میان‌مسافت تعریف کرده‌ایم. به‌عنوان‌مثال دوچرخه را به‌عنوان یک مسیر ارتباطی میان دو ایستگاه قطار شهری، ایستگاه‌های اتوبوس شهری یا کاربری‌های شاخص مانند دانشگاه‌ها، بیمارستان‌ها، مراکز خرید، مراکز تولید و جذب سفر بالا، دسترسی از محل کار به پارکینگ و... دیده‌ایم و به‌طورکلی یک سیکل مناسب برای مسیر دوچرخه تعریف کرده‌ایم. به‌موازات آن پیاده‌راه‌ها را نیز به‌عنوان سیستم‌های مناسب برای سفرهای کوتاه‌مسافت در نظر گرفته‌ایم و به آن‌ها شکل داده‌ایم. البته این اقدامات یک کار مشترک میان معاونت حمل‌ونقل و ترافیک، معاونت شهرسازی و اداره طراحی شهری است و ما برای تعریف و اجرای این پروژه‌ها یک مشاور انتخاب کرده‌ایم. این مشاور نیز سه محور مشخص برای ایجاد پیاده‌راه و مسیر دوچرخه را تعریف کرده و در حال کار بر روی آن‌ها است. این سه محور شامل محور قصردشت (منطقه باغات قصردشت و میرزای شیرازی)، محور کریم‌خان زند (از میدان ولیعصر تا میدان نمازی) و محور عرفان (دروازه قرآن، حافظیه تا سعدیه) است. این مشاور روی این سه محور به‌صورت مشخص مطالعه می‌کند. یک گزینه دیگر نیز که جزو شرح وظایف اوست، آن است که کل پهنه شیراز را به‌منظور تبدیل‌شدن به شهر انسان‌محور مورد مطالعه قرار دهد. ازسویی مرکز تحقیقات دانشگاه شیراز هم به‌عنوان مشاور نظرات کارشناسی خود را اعلام می‌کند و مشاور بازنگری تأیید نهایی را انجام خواهد داد. به‌موازات آن، ما بسته‌های سرمایه‌گذاری را نیز تعریف کرده‌ایم.
  •  به‌طور کلی، امروز چه طولی از سطح شهر شیراز شامل پیاده‌راه است؟
براساس آمارها امروز در میان پیاده‌راه‌های موجود، در محور حافظیه 800 متر پیاده‌راه شناسایی شده، در محوطه مقابل باغ عفیف‌آباد 250 متر مسیر پیاده، در محدوده بازار وکیل و ارگ کریم‌خانی نیز هزار متر، در حدفاصل سه‌راه احمدی تا حرم حضرت شاه‌چراغ (ع) 100 متر، در محور سنگ‌سیاه 800 متر، در بین‌الحرمین دو هزار متر، در پیاده‌راه سلامت سه هزار متر و در پیاده‌راه دینکانی نیز هزار متر پیاده‌راه شناسایی است. این‌ها پیاده‌راه‌های موجود ماست که البته به مناسب‌سازی نیاز دارد؛ به این معنا که باید تسهیلات لازم و تعریف بهتری برای آنها داشته باشیم تا جمعیت بیشتری از آن‌ها استقبال کنند.
  •  آیا تغییراتی در طراحی شکل و فضای این مسیرهای پیاده انجام می‌شود؟ به‌عنوان‌مثال آیا مسیرهایی ویژه برای معلولان، نابینایان و سالمندان با تسهیلات بهتر تعریف می‌شود؟
تا حد زیادی تمامی موارد استاندارد در این مسیرها رعایت شده است، اما برخی مسیرها نیاز به بازنگری دارد؛ چراکه ممکن است به همه‌ی جنبه‌های مسیر مناسب و استاندارد برای معلولین توجه نشده باشد. به‌عنوان‌مثال رمپ را در نظر گرفته‌اند، اما شیب آن باید مناسب‌سازی شود. یا در مقابل آرامگاه حافظیه، طرح سنگ‌فرش اجرا شده، اما این سنگ‌فرش ناهموار است و نیاز به مناسب‌سازی دارد. یا در سه‌راه احمدی تا آرامگاه حضرت شاه‌چراغ (ع) کف‌سازی انجام شده، اما ازنظر جنبه‌ی نورپردازی و ایجاد نیمکت‌های استراحت، آب‌خوری‌ها و کیوسک‌های تبلیغاتی نیاز به مناسب‌سازی دارد. البته این مناسب‌سازی‌ها و ایجاد تسهیلات، برنامه‌ی کاری معاونت حمل‌ونقل و ترافیک، معاونت معماری و شهرسازی، و شهرداری‌های مناطق است.
  •  به‌جز سه محور زند، قصردشت و عرفان که به آن‌ اشاره کردید، آیا ایجاد پیاده‌راه در خیابان‌ها و مناطق دیگری از شهر هم جزو برنامه‌های شما هست؟
بله. به‌عنوان‌مثال خیابان عفیف‌آباد به طول دو هزار متر نیز جزو خیابان‌هایی است که به مسیر دوچرخه و یک پیاده‌راه استاندارد تبدیل خواهد شد. در این طرح باآنکه سیستم حمل‌ونقل موتوری کاملاً مسدود نمی‌شود، اما ما کمترین سهم را به حمل‌ونقل موتوری اختصاص داده‌ایم. به این شکل که پارک خودرو تنها در یک سمت خیابان اتفاق می‌افتد و همچنین تنها یک قسمت ویژه را برای توقف آمبولانس بیمارستان در نظر گرفته‌ایم. در این طرح پارک زاویه‌دار حذف می‌شود و پارک خطی نیز تنها در قسمت‌های مشخص و به‌صورت فضای بارانداز و بارگیری در ساعات تعطیلی و خلوت شهر برای مغازه‌داران در نظر گرفته شده است. بنابراین دیگر دیدگاهمان بر این اساس نیست که پارک 24 ساعته برای این خیابان تعریف کنیم. در فاز نخست نیز پیاده‌روها عریض و به‌صورت سنگ‌فرش درمی‌آیند و با دیواره‌ای کوتاه مسیر دوچرخه‌سواری نیز در نظر گرفته‌ می‌شود. از سویی نیمکت‌هایی برای استراحت شهروندان اختصاص داده‌ شده، بر نورپردازی کار ویژه‌ای انجام شده و فضای استراحت و نشاط شهری نیز به‌گونه‌ای در نظر گرفته شده که فضای گفت‌وگو و سطح تعاملات اجتماعی افزایش یابد. حتی روی گونه‌های فضای سبز هم اقداماتی انجام شده است.
  •  به نظر می‌رسد با اجرایی‌شدن این اقدامات، هویت عفیف‌آباد که امروز بدل شده به یک خیابان تجاری، به آن بازگردد. با در نظر گرفتن همه‌ی شرایط و طبق برآوردها، پیاده‌راه‌سازی خیابان عفیف‌آباد چه زمانی به بهره‌برداری کامل می‌رسد؟
طرح پیاده‌راه‌سازی خیابان عفیف‌آباد مصوب شده است و در دستور کار شهرداری منطقه یک نیز قرار گرفته است. آخرین خبری که من دارم آن است که پیمانکار این طرح نیز انتخاب شده و تنها اجرای آن باقی مانده است. من امیدوارم حال که پیمانکار انتخاب شده، این طرح نهایتاً تا پایان سال 97 به‌اتمام برسد و پیاده‌راه خیابان عفیف‌آباد تا نوروز 98 آماده شود. ما نیز در طی مراحل اجرای این طرح، آمادگی هرگونه نظارت و کمکی در حوزه حمل‌ونقل و ترافیک را داریم. حتی پیشنهاد کرده‌ایم که جک‌ها و راه‌بندهای تلسکوپی در این خیابان تعبیه شود تا در برخی ایام و مناسبت‌ها، مسیر حمل‌ونقل موتوری کاملاً مسدود شود و خیابان عفیف‌آباد بدل به یک خیابان پیاده‌روی شود.
  •  آیا پیاده‌راه‌سازی خیابان عفیف‌آباد، بخشی از یک طرح بزرگ‌تر برای اتصال مناطق بیشتر است؟
درباره پیاده‌راه عفیف‌آباد ما به‌دنبال یک تعریف منطقی و معنادار میان این پیاده‌راه و ایستگاه متروی شهیدآوینی هستیم. همچنین سرویس‌های حمل‌ونقلی در نظر گرفته‌ایم که فعالیت‌شان از ایستگاه شهیدآوینی آغاز می‌شود، از پیاده‌راه خیابان عفیف‌آباد می‌گذرند، از پیاده‌راه مقابل باغ عفیف‌آباد به بلوار ستارخان می‌رسند و سپس مسیرشان از آنجا به خیابان دانش‌آموز و بعد هم به ایستگاه شهید آوینی ختم می‌شود. یک مسیر تاکسی خطی و مینی‌بوس نیز در حال تعریف است تا یک ارتباط مستقیم بین ایستگاه شاهد و ایستگاه شهیدآوینی از قسمت خیابان دانش‌آموز و ساحلی ایجاد شود. با این نگاه قصد ما آن است که قطعاتی مانند پازل ایجاد کنیم و قطعات دیگر در کنار آن بنشیند و ارتباطی معنادار میان سرویس‌های حمل‌ونقلی ایجاد شود.
  •  جز خیابان عفیف‌آباد که تجربه پیاده‌راه‌سازی را در شهریورماه سال گذشته نیز داشت، آیا خیابان‌های دیگری هم هستند که قرار است به پیاده‌راه و مسیر پیاده بدل شوند؟
بله چند خیابان هستند. مثلاً خیابان رودکی یکی از این خیابان‌هاست که حتی زیرساخت‌های عمرانی آن به طول 450 متر کاملاً انجام شده، اما هنوز ازنظر مسائل تأسیسات نورپردازی و ایجاد جذابیت در شب نیاز به تسهیلات دارد. چراکه آنچه ما در پیاده‌راه‌ها باید به آن توجه کنیم، ظرفیت شیراز برای زندگی در شب است. خیابان رودکی برای داشتن زندگی در شب و احیای پیاده‌راه‌ها به نورپردازی نیاز دارد. با این حال خیابان رودکی و خیابان خیام به‌زودی سنگ‌فرش شوند. از سویی برخی خیابان‌های دیگر نیز سنگ‌فرش خواهند شد و ما یک جریان و مسیر پیاده و دوچرخه را در این محور خواهیم داشت. در این صورت پیاده‌راه‌ها شامل خیابان رودکی به طول 450 متر، خیابان انوری به طول 400 متر، خیابان نوبهار به طول 350 متر، خیابان طالقانی به طول 400 متر، خیابان توحید به طول 450 متر، محدوده بافت تاریخی و اطراف ارگ کریم‌خانی به طول سه هزار متر، مسجد نصیرالملک به طول 100 متر و منطقه سنگ اقاقی‌ها نیز به طول 450 متر به صورت پیاده‌راه درخواهند آمد. با احتساب این برنامه‌ریزی‌ها و همچنین درنظرگرفتن پیاده‌راه‌های موجود، در آینده‌ای نزدیک، شیراز مسیرهای مناسبی برای دوچرخه‌سواری و پیاده‌روی خواهد داشت. از سویی بلوار چمران نیز به‌نوعی یک مسیر پیاده است که ما برنامه داریم در سرتاسر آن مسیر مناسبی برای پیاده‌راه ایجاد شود.
  •  پیاده‌راه سلامت پس از افتتاح، به یکی از مهم‌ترین مسیرهای پیاده در شهر بدل شده است. با این حال مدتی است مسیر دوچرخه آن مسدود شده است. آیا برنامه‌هایی برای افزایش کیفیت این پیاده‌راه و دیگر پیاده‌راه‌های موجود دارید؟
بله. همان‌گونه که اشاره کردید، یکی از ایرادات عمده پیاده‌راه سلامت آن است که ورود دوچرخه و اسکیت به آن ممنوع شده است؛ در حالی که با تعریض، کانالیزه‌شدن مناسب و جداسازی مسیر تردد عابرپیاده و دوچرخه، ظرفیت استفاده از آن دوبرابر یا بیشتر خواهد شد. البته پیش‌تر ورود دوچرخه به پیاده‌راه سلامت آزاد بود، اما به دلیل آنکه از ابتدا برای آن فکری نشده بود، مشکلاتی برای عابران پیاده ایجاد شد. این موضوع نیز ناشی از عدم برنامه‌ریزی و عدم اجرای درست مجریانی بوده که آن را ایجاد کرده‌اند. البته همین که چنین ذهنیتی بوده و این پیاده‌راه ایجاد شده، اتفاقی مهم بوده است، اما امروز وظیفه‌ی ما مدیران شهری این است که مجدداً یک طرح بازنگری برای پیاده‌راه سلامت تعریف کنیم و طرح را کالیبره کنیم. به اعتقاد من اگر ما با یک تعریض بسیار جزئی ـ جز چند منطقه محدود ـ بخشی از پیاده‌راه را به‌صورت پیوسته تعریف کنیم و مسیر دوچرخه را احیا و بدنه‌سازی (به‌صورت تک لبه‌ای و نه لزوماً نرده‌گذاری) کنیم، می‌تونیم استانداردهای پیاده‌راه را افزایش دهیم. ازسویی ما قصد داریم خط مکالمه با موبایل شهروندان را از هم پیاده‌راه جدا کنیم تا آنها در حین مکالمه با موبایل، در همان پیاده‌راه و در کانالی که کمترین مانع را دارد، پیاده‌روی کنند. البته متأسفانه گزارش‌هایی داشته‌ایم که گاه خودرو یا موتورسیکلت‌هایی وارد مسیر پیاده‌راه می‌شوند؛ حال آنکه نباید در جایی که هویت و ماهیتش پیاده‌راه و مسیر دوچرخه است، وسیله حمل‌ونقل موتوری وارد شود. از همین‌رو کنترل ورود وسایل موتوری را افزایش خواهیم داد.
  •  جز احداث پیاده‌راه‌های جدید، مسیرهای پیاده‌ای، به‌ویژه در محلات کم‌برخوردار و حاشیه‌ی شهر وجود دارد. چه برنامه‌هایی برای افزایش قابلیت پیاده‌مداری در این مسیرهای پیاده دارید؟
ما در شهرداری‌های منطقه 2، 5 و 7 مکان‌هایی را داریم که ماهیتاً و از گذشته مسیر دوچرخه‌سواری و پیاده‌راه بوده است. در دیداری که با شهرداران این مناطق داشتم، تأکیدم بر این بوده که هر قسمتی که در این ظرفیت‌ها را دارد، شهردار منطقه اقدامات لازم را برای احیای آن انجام دهد؛ ما نیز خط‌کشی، شابلون‌گذاری و ایمن‌سازی آن را انجام می‌دهیم. حتی اگر سرمایه‌گذار هم در این مناطق پیدا نکنیم، به‌صورت امانی کار خواهیم کرد و در آن‌ها کانکس‌های دوچرخه تعبیه خواهیم کرد.
  •  به ایستگاه دوچرخه اشاره کردید. چه برنامه‌هایی برای افزایش تعداد ایستگاه‌های دوچرخه در سطح شهر وجود دارد؟
همان‌گونه که اشاره کردم، ما دوچرخه را به‌عنوان یک سیستم حمل‌ونقلی می‌بینیم؛ و نه‌تنها یک سیستم تفریحی. از همین رو ارتباط بین نقاط جاذب سفر و نقاط شاخص شهری مانند مراکز خرید، دانشگاه‌ها، بیمارستان، مدارس، پارکینگ‌های عمومی، ایستگاه‌های مترو و اماکن مذهبی و فرهنگی را شناسایی کرده‌ایم و محل جانمایی آژانس‌های دوچرخه نیز دقیقاً در کنار این مراکز خواهد بود. ضمن آنکه در بسته پیشنهادی ما، دوچرخه‌ها مجهز به سیستم جی‌پی‌اس خواهند بود و ضرورتی ندارد که شهروندان دوچرخه را تا انتهای ایستگاه ببرند، و می‌توان در مکان‌هایی که مشخص شده دوچرخه را رها کرد؛ شرکت مسئول دوچرخه را از روی مشخصات لوکیشن به محل اولیه برمی‌گرداند.
در صنعت حمل‌ونقل، سیستم‌های حمل‌ونقل غیرموتوری همانند سیستم‌های حمل‌ونقل موتوری به‌عنوان یک سیستم استاندارد تعریف شده است. حمل‌ونقل غیرموتوری بیشتر برای سفرهای کوتاه‌مسافت و میان‌مسافت استفاده می‌شود. ما برنامه‌ی ایجاد پیاده‌راه و مسیر دوچرخه در شیراز را با سعی و خطا انجام نداده‌ایم؛ بلکه با توجه به چارچوب‌های سیستم و صنعت حمل‌ونقل تعریف‌شده، و مبتنی بر تمامی چارچوب‌ها و مطالعه موردی شهرهای موفق جهان، به آن رجوع کرده‌ایم. ما دیگر دوچرخه‌سواری را یک سیستم صرفاً تفریحی در نظر نگرفته‌ایم؛ بلکه به‌عنوان یک سیستم حمل‌ونقل برای مسیرهای کوتاه‌مسافت و میان‌مسافت تعریف کرده‌ایم. به‌موازات آن پیاده‌راه‌ها را نیز به‌عنوان سیستم‌های مناسب برای سفرهای کوتاه‌مسافت در نظر گرفته‌ایم و به آن‌ها شکل داده‌ایم. سه محور مشخص برای ایجاد پیاده‌راه و مسیر دوچرخه تعریف کرده‌ایم و در حال کار بر روی آن‌ها هستیم. محور قصردشت (منطقه باغات قصردشت و میرزای شیرازی)، محور کریم‌خان زند (از میدان ولیعصر تا میدان نمازی) و محور عرفان (دروازه قرآن، حافظیه تا سعدیه) و خیابان عفیف‌آباد به مسیر دوچرخه و یک پیاده‌راه استاندارد تبدیل خواهد شد. در این طرح باآنکه سیستم حمل‌ونقل موتوری کاملاً مسدود نمی‌شود، اما ما کمترین سهم را به حمل‌ونقل موتوری اختصاص داده‌ایم. احتمالاً تا پایان امسال این طرح به بهره‌برداری می‌رسد. ارتباط بین نقاط جاذب سفر و نقاط شاخص شهری مانند مراکز خرید، دانشگاه‌ها، بیمارستان، مدارس، پارکینگ‌های عمومی، ایستگاه‌های مترو و اماکن مذهبی و فرهنگی را شناسایی کرده‌ایم و محل جانمایی آژانس‌های دوچرخه دقیقاً در کنار این مراکز خواهد بود. دوچرخه‌ها نیز مجهز به سیستم جی‌پی‌اس خواهند بود.



۱۳۹۷/۰۸/۰۷
منبع : اداره کل املاک و مستغلات
بازدید ها : ۷۷
مطالب مرتبط با این موضوع :
نظری ارسال نشده است
نام :
پست الکترونیک :
شرح :
نظر :   برای ارسال نظر خود، دکمه ارسال را بزنید
کد امنیتی را وارد کنید